Fhgecd
या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट
बोधचिन्हाचा वाद निरर्थक - मा बापूसाहेब हटकर
. 📚✍🏻📚✍🏻📚✍🏻📚✍🏻 *अंमळनेर येथे होऊ घातलेल्या,* *97 व्या मराठी साहित्य संमेलचे,* *बोध चिन्ह!* ➿➿➿➿➿➿➿➿ बऱ्याच वर्षाने खान्देशांत 2, 3, 4 फेब्रुवारी 2024 ला मराठी साहित्य संमेलन होत आहे. गांधी जयंतीचं निमित्त साधून या संमेलनाच बोधचिन्ह प्रकाशित करण्यात आलं आहे. हे बोध चिन्ह प्राचार्य डॉ मिलन भामरे यांनी तयार केलं आहे. अतिशय आशयघन आणि समर्पक असे बोधचिन्ह तयार केल्या बद्दल प्रथम चित्रकार प्राचार्य डॉ मिलन भामरे यांचे अभिनंदन. हे बोधचिन्ह स्वीकारलं म्हणून निवड समितीचे आभार. या चिन्हतील केळीची पान पाहून काही मंडळींचं पित्त खवळ आणि त्यांनी त्या विरुद्ध रान उठवायला सुरवात केली. त्यांच्या मते केळीचे झाडं हे फक्त सत्यनारायणाच्या पूजेसाठीच लावली जातात. म्हणून त्याचा इतरत्र वापर होत नसावा अशी या टीकाकाराची धारणा असावी. या बोधचिन्हांत नडगी म्हणजे खान्देशी संबळ दाखविली आहे. तिला हे हळदी कुंकवाच्या डब्या समजत आहेत. आणि त्यावरून या बोधचिन्ह...
पायत,मेढ्या आणि मुक्सं =============== ——©MKभामरे.बापु
आमच्या मायबोली अहिराणी भाषेतले हे तीन शब्द... पुर्वीच्या काळी ज्वारी बाजरी मळणीसाठी थ्रेशर वगैरे नव्हते. बाजरी ज्वारीची कणसे मळणी साठी गावाबाहेर एक सार्वजनिक वा खाजगी पटांगण असायचे.त्याला खळे म्हणत. उद्या मळणी करायचे असल्यास आज ते शेणामातीने सारवायचे. दुसर्‍या दिवशी त्यावर कणसे पसरवायचे. त्या खळ्यात मधोमध एक लाकडी दांडा गाडलेला असायचा.त्याच्या आजुबाजुला कणसे पसरवुन ४/५/६ बैलांची पायत फिरायची. पायत म्हणजे लाकडी दांड्याला ओळीने बांधलेल्या ४/५/६ बैलांची आडवी रांग. ती सर्व बैले त्या दांड्याभोवती गोलगोल गरगर फिरायचे. त्याने कणसे मोकळे होवुन त्यातुन धान्य अलग व्हायचे. या बैलांमध्ये खुंट्याजवळचा जो बैल असायचा त्याला मेढ्या म्हणायचे.मेढ्या म्हणजे मुख्य. ह्या मेढ्याला पायी चालनं कमी दिसायचं व ५ व्या ६ व्या बैलाला मात्र मोठा राउंड चालावे लागे. या बैलांनी कणसं खाऊ नये म्हणुन नारळदोरीने गुंफलेले मास्क्स तोंडाला बांधलेले असायचे.त्याला मुक्सं म्हणायचे. यातल्या मेढ्याची अवस्था मोठी बिकट. पाहणार्‍याला वाटते की त्याला कमी चालावे लागते. पण त्याला जवळ जवळ स्वतःभोवतीच गोल गोल फिरावे लागते, तेथ...
माय - कवी पी पी पाटील
*माय* कवी- पी.पी.पाटील माय कथा, माय पोथी माय हायातीना गाना. माय मिचूक पडना मन्हा राजवाडा सुना.. करीसनी आटा पिटा वढा जोजार निख्खारी. कोल्ला भाकर वरली माय लोनचानी चीरी.. तिन्हा काडी मोडी जीव ती जंगलले खेटे.. देये आवाज कोंबडा माय तव्हेसनी ऊठे. जोडी जोडी सनी चिंध्या कया दुकना निवाडा.. चार भांवडे आम्हीन आम्हना खोर तिन्ही काढा. धरीसनी मनगट रित जगनी दखाडी.. दये पोटले चिमटा शाया आम्हले शिकाडी. तिन्हा दुधना शाईवरी धव्या कागद कया निय्या. तिन्हा बये जलमना काया पलटी गया.. माल्हे म्हणे शिक बेटा 'व्हशी सायना मास्तर..!' 'सिकीसनी व्हय मोठा देख दुनियान दस्तूर..!' याद तिन्हा सबदनी ठाक ऱ्हिदयना ल्हेस. जास पोरे शिकाडाले डोया मव्हरे ऊभी ऱ्हास. तिन्हा आटकोयसा आम्हले कधी दिखी नही ऊना.. माय गयी सरगले..... राजवाडा झाया सूना...! तुन्हा पाय तन साठे फाडू आंगनी कातडी. मन्ह वैभव देखाले 'कधी येशी काव माडी?'😢 *मातृ दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा!* कवी- अरुणाग्रज (शिंदाडकर) 9527161626 📕✒️🙏🐜🌳🕊️
टिप्पण्या
टिप्पणी पोस्ट करा